كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۱۶۰﴾

قوم لوط نیز پیامبران را ‌دروغ‌پرداز شمردند؛

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿۱۶۱﴾

آنگاه که برادرشان لوط به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿۱۶۲﴾

من برای شما رسولی امین هستم؛

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿۱۶۳﴾

در برابر خدا پروا کنید و مطیع من باشید.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۶۴﴾

از شما هیچ پاداشی بر رسالتم نمی‌خواهم؛ پاداش من، تنها بر عهده ‌صاحب‌اختیار جهانیان است.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۶۵﴾

چرا از میان جهانیان، مردان(۱) را [برای آمیزش‌] انتخاب کرده‌اید؟

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ﴿۱۶۶﴾

و همسرانی را که ‌صاحب‌اختیارتان برای شما آفریده است، رها می‌کنید؛ حقّا که گروهی تجاوزگرید.

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ﴿۱۶۷﴾

گفتند: ای لوط، اگر [از این سخنان‌] بازنایستی، تبعید خواهی شد.

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ﴿۱۶۸﴾

گفت: [به هرحال‌] من از مخالفان(۱) رفتار شما هستم.

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ﴿۱۶۹﴾

‌صاحب‌اختیارا، من و خانواده‌ام را از [شئامتِ‌] رفتارشان نجات ده(۱).

فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ﴿۱۷۰﴾

سرانجام او و همه خانواده‌اش را نجات دادیم،

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ﴿۱۷۱﴾

مگر پیرزنی که [همراه بزهکاران‌] باقی ماند(۱).

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿۱۷۲﴾

آنگاه دیگران را در هم کوفتیم.

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ﴿۱۷۳﴾

و بارانی [از سنگ(۱)‌] بر آنان باریدیم؛ باران هشدارداده‌شدگان وحشتناک بود.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿۱۷۴﴾

به راستی در این [امور‌] نشانه‌ای است [از تدبیر خدا‌]، و[لی‌] بیشترشان سَرِ ایمان نداشتند.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿۱۷۵﴾

بی‌گمان‌ ‌صاحب‌اختیار تو فرادست و مهربان است.

كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۱۷۶﴾

اهالی «ایکه»(۱) هم پیامبران را ‌دروغ‌پرداز شمردند؛

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿۱۷۷﴾

آنگاه که شعیب به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿۱۷۸﴾

من برای شما رسولی امین هستم؛

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿۱۷۹﴾

در برابر خدا پروا کنید و مطیع من باشید.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۸۰﴾

از شما هیچ پاداشی بر رسالتم نمی‌خواهم، پاداش من، تنها بر عهده ‌صاحب‌اختیار جهانیان است.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ﴿۱۸۱﴾

پیمانه را تمام بدهید و کسر نگذارید؛

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ﴿۱۸۲﴾

و با میزان درست بسنجید؛

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ﴿۱۸۳﴾

حقوق مردم را کم برآورد نکنید و در زمین تبهکارانه سرکشی نکنید؛