وَمَآ أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُهُۥ ۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ﴿۲۷۰﴾

هر انفاق یا نذری که کرده‌اید، خدا به آن آگاه است؛ و ستمگران یاوری نخواهند داشت.

إِن تُبْدُوا۟ ٱلصَّدَقَـٰتِ فَنِعِمَّا هِىَ ۖ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا ٱلْفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَٔاتِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ﴿۲۷۱﴾

اگر انفاقها را آشکار کنید [البته‌] نیکوست، ولی اگر آن را نهان کنید و به نیازمندان بدهید، برای خودتان بهتر است؛ و پاره‌ای از بدیهای شما را می‌زداید(۱)؛ و خدا به آنچه می‌کنید آگاه است.

۞ لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَىٰهُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ﴿۲۷۲﴾

هدایت آنان بر عهده تو نیست(۱)، [تو تنها، دعوت کننده‌ای‌] ولی خدا هر که را بخواهد [و شایسته ببیند‌]، هدایت خواهد کرد(۲)؛ و هر مالی را که انفاق کنید، به سود خود شماست؛ و جز برای طلب خشنودی خدا انفاق نکنید؛ و هر چه انفاق کنید، [پاداش آن‌] به طور کامل به شما می‌رسد و ستم‌زده نخواهید شد.

لِلْفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحْصِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِى ٱلْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ ٱلْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَـٰهُمْ لَا يَسْـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلْحَافًا ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ﴿۲۷۳﴾

[مخصوصا‌] در مورد نیازمندانی که در راه خدا درمانده شده‌اند و توان تلاش در زمین ندارند و چنان در [هاله‌] عفافند که فرد ناآگاه آنها را بی‌نیاز می‌پندارد؛ امّا از علاماتشان به وضع آنها پی می‌بری؛ [که به دلیل عزّت نفس‌] چیزی از کسی به اصرار نمی‌خواهند؛ و هر مالی که انفاق کنید، خدا از آن آگاه است.

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ﴿۲۷۴﴾

آنها که اموال خویش را در شب و روز، نهان و آشکار(۱) انفاق می‌کنند، پاداششان نزد ‌صاحب‌اختیارشان [محفوظ‌] است(۲)؛ و ترس و اندوهی نخواهند داشت(۳).