وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُ ۖ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَىٰ فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنظُرُونَ﴿۶۸﴾

[به هنگام وقوع رستاخیز‌] در صدادهنده بزرگ دمیده می‌شود و هر که در آسمانها و زمین است، مدهوش مرگ خواهد شد(۱)، به جز کسانی که خدا بخواهد؛ آنگاه بار دیگر در آن دمیده می‌شود و ناگهان همه ایستاده‌اند(۲) [و با حیرت‌] نظاره می‌کنند.

وَأَشْرَقَتِ ٱلْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ ٱلْكِتَـٰبُ وَجِا۟ىٓءَ بِٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَقُضِىَ بَيْنَهُم بِٱلْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ﴿۶۹﴾

[در آن روز‌] زمین به نور ‌صاحب‌اختیارش روشن خواهد شد و کارنامه‌ها(۱) را در میان گذارند و پیامبران(۲) و گواهان احضار می‌شوند و در میان مردم به حق داوری شود و مورد ظلم قرار نخواهند گرفت(۳).

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُونَ﴿۷۰﴾

و نتیجه عملکرد هر کس به تمامی ادا می‌شود(۱) و او نسبت به اعمالشان داناتر است.

وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًا ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتْ أَبْوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَتْلُونَ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَا ۚ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَلَـٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ ٱلْعَذَابِ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۷۱﴾

انکارورزان گروه گروه(۱) به سوی دوزخ رانده می‌شوند(۲)؛ همین که به آنجا رسند، درهای دوزخ گشوده شود و نگهبانان(۳) آن گویند: مگر رسولانی از میان خودتان به سراغ شما نیامدند که آیات ‌صاحب‌اختیارتان را بر شما می‌خواندند و به دیدار این روزتان هشدارتان می‌دادند؟ پاسخ می‌دهند: چرا، ولی [ما انکارشان کردیم و‌] فرمان مجازات سزای انکارورزان است.

قِيلَ ٱدْخُلُوٓا۟ أَبْوَٰبَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ فَبِئْسَ مَثْوَى ٱلْمُتَكَبِّرِينَ﴿۷۲﴾

[به آنان‌] گفته می‌شود: از درهای دوزخ وارد شوید در حالی که جاودانه در آن بسر برید؛ و [به راستی‌] جایگاه متکبّران بد [جایگاهی‌] است.

وَسِيقَ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ رَبَّهُمْ إِلَى ٱلْجَنَّةِ زُمَرًا ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَـٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَٱدْخُلُوهَا خَـٰلِدِينَ﴿۷۳﴾

و کسانی که از ‌صاحب‌اختیارشان پروا داشتند گروه گروه به سوی بهشت هدایت می‌شوند؛ همین که به آنجا رسند، در حالی که درهای بهشت گشوده شده است، [با عزّت وارد شوند‌] و نگهبانان آن گویند: سلام بر شما، خوش آمدید، جاودانه به بهشت درآیید(۱).

وَقَالُوا۟ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى صَدَقَنَا وَعْدَهُۥ وَأَوْرَثَنَا ٱلْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ ٱلْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَآءُ ۖ فَنِعْمَ أَجْرُ ٱلْعَـٰمِلِينَ﴿۷۴﴾

آنان می‌گویند: سپاس(۱) خاصّ خداست که وعده خویش را(۲) در مورد ما تحقّق بخشید و سرزمین [بهشت‌] را به ما میراث داد که هر جای آن بخواهیم، منزل گیریم؛ و [به راستی‌] پاداش اهل عمل نیکوست.