وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنتَ تَدْرِى مَا ٱلْكِتَـٰبُ وَلَا ٱلْإِيمَـٰنُ وَلَـٰكِن جَعَلْنَـٰهُ نُورًا نَّهْدِى بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۵۲﴾

و بدین گونه قرآن(۱) را به فرمان خویش بر تو وحی کردیم؛ [قبل از آن‌] تو آگاهی نداشتی که کتاب و ایمان چیست(۲)، ولی ما آن را نوری ساختیم که هر یک از بندگان خویش را که بخواهیم، بدان هدایت کنیم(۳)؛ و مسلّماً تو به راهی راست(۴) هدایت می‌کنی،

صِرَٰطِ ٱللَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِلَى ٱللَّهِ تَصِيرُ ٱلْأُمُورُ﴿۵۳﴾

راه خدایی که هر چه در آسمانها و زمین است، متعلّق به اوست؛ آگاه باشید که همه امور تنها به سوی خدا بازمی‌گردد.

حمٓ﴿۱﴾

حاء، میم؛

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ﴿۲﴾

و سوگند به کتاب روشنگر،

إِنَّا جَعَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ﴿۳﴾

ما آن را قرآنی به زبان فصیح پدید آوردیم، بسا که خردورزی کنید.

وَإِنَّهُۥ فِىٓ أُمِّ ٱلْكِتَـٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِىٌّ حَكِيمٌ﴿۴﴾

و این کتاب که والا و حکمت آموز است، در لوح محفوظ(۱) نزد ما ثبت شده است [و دستخوش تغییر نخواهد شد‌].

أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ ٱلذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِينَ﴿۵﴾

آیا به صرف اینکه شما گروهی گزافکارید [و انکار می‌کنید‌]، قرآن را از شما بازداریم؟

وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِىٍّ فِى ٱلْأَوَّلِينَ﴿۶﴾

چه بسیار پیامبرانی که در میان پیشینیان فرستادیم؛

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِىٍّ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿۷﴾

ولی هیچ پیامبری بر آنان نمی‌آمد، مگر اینکه به استهزایش می‌گرفتند.

فَأَهْلَكْنَآ أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا وَمَضَىٰ مَثَلُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۸﴾

سخت گیرتر از انکارورزان مکّه را به هلاکت رساندیم و داستان [عبرت انگیز‌] پیشینیان گذشت.

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلْعَزِيزُ ٱلْعَلِيمُ﴿۹﴾

اگر از آنان بپرسی: آسمانها و زمین را چه کسی آفریده است؟ قطعاً می‌گویند: [خدای‌] فرا دست دانا؛

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴿۱۰﴾

همان [خدایی‌] که زمین را محلّ آسایش شما قرار داد و برای شما در آن راههایی پدید آورد تا راه یابید.