حمٓ﴿۱﴾

حاء، میم.

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ﴿۲﴾

نزول این کتاب از جانب خدای فرا دست و فرزانه است.

إِنَّ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَـَٔايَـٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِينَ﴿۳﴾

به راستی که در آسمانها و زمین نشانه‌هایی [از قدرت الهی‌] برای باورداران [پدیدار‌] است؛

وَفِى خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَآبَّةٍ ءَايَـٰتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ﴿۴﴾

و [نیز‌] در آفرینش خودتان و موجودات زنده‌ای که [در زمین‌] پراکنده می‌سازد، برای اهل یقین نشانه‌هایی [از توان و تدبیر خدا هویدا‌] است.

وَٱخْتِلَـٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن رِّزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ ٱلرِّيَـٰحِ ءَايَـٰتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴿۵﴾

و در گردش پیاپی شب و روز(۱) و رزقی که خدا [به صورت باران‌] از آسمان می‌فرستد و زمین را پس از خزان و خشکی‌اش، بدان حیات می‌بخشد، و [نیز‌] در گردش بادها نشانه‌هایی [از توان و تدبیر او‌] است برای عاقلان.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۖ فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَ ٱللَّهِ وَءَايَـٰتِهِۦ يُؤْمِنُونَ﴿۶﴾

این آیات خداست که به حق بر تو می‌خوانیم؛ بعد از [سخن‌] خدا و آیات [حکیمانه‌] اش، کدام حدیث را باور می‌کنند؟

وَيْلٌ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ﴿۷﴾

وای بر هر ‌دروغ‌پرداز گناهکار،

يَسْمَعُ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴿۸﴾

که آیات خدا را که بر او خوانده می‌شود، می‌شنود، ولی متکبّرانه بر مخالفت اصرار دارد، گویی آنها را نشنیده است(۱)؛ پس او را از مجازاتی دردناک خبر بده(۲).

وَإِذَا عَلِمَ مِنْ ءَايَـٰتِنَا شَيْـًٔا ٱتَّخَذَهَا هُزُوًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ﴿۹﴾

و چون بر گوشه‌ای از آیات ما واقف شود، آن را به استهزاء می‌گیرد؛ آنان مجازاتی ذلّت‌بار [در انتظار‌] دارند(۱).

مِّن وَرَآئِهِمْ جَهَنَّمُ ۖ وَلَا يُغْنِى عَنْهُم مَّا كَسَبُوا۟ شَيْـًٔا وَلَا مَا ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوْلِيَآءَ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴿۱۰﴾

فرا رویشان(۱) دوزخ است؛ و دستاوردشان و کارسازانی که به جای خدا انتخاب کرده‌اند، هیچ اثری برای آنان نخواهند داشت؛ و مجازاتی بزرگ [در انتظار‌] دارند.

هَـٰذَا هُدًى ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ﴿۱۱﴾

این [قرآن موجبِ‌] هدایت است، و کسانی که آیات ‌صاحب‌اختیارشان را انکار کردند، مجازاتی دردناک [ناشی‌] از اضطراب خواهند داشت.

۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِى سَخَّرَ لَكُمُ ٱلْبَحْرَ لِتَجْرِىَ ٱلْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِۦ وَلِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۱۲﴾

خداست که دریاها را در خدمت شما گماشت تا کشتیها به فرمانش در آن روان شوند و از افزون‌بخشی او [روزی‌] بجویید، بسا که سپاس دارید(۱).

وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ﴿۱۳﴾

آنچه در آسمانها و زمین است از [رحمت‌] خویش در خدمت شما گماشت؛ که در این [امر‌] برای اندیشمندان نشانه‌هایی است.