أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ نَصِيبًا مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ يُدْعَوْنَ إِلَىٰ كِتَـٰبِ ٱللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ﴿۲۳﴾

آیا توجّه نکردی به کسانی که اطلاع محدودی از کتاب [تورات‌] یافته‌اند(۱)، چون به کتاب [خدا‌] فراخوانده می‌شوند تا میانشان داوری کند، گروهی از آنان در حال اعتراض روی برمی‌تابند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا۟ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامًا مَّعْدُودَٰتٍ ۖ وَغَرَّهُمْ فِى دِينِهِم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ﴿۲۴﴾

اعراضشان از آن جهت است که گفتند: هرگز آتش [دوزخ‌] جز چند روزی(۱) معین به ما نخواهد رسید و دروغهایی که می‌بافتند، آنان را در دینشان فریفت.

فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَـٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ﴿۲۵﴾

آنگاه که برای روز تردیدناپذیر جمعشان می‌کنیم و [نتیجه‌] دستاوردهای هر کس به تمامی داده شود(۱)، بی‌آنکه مورد هیچ ستمی قرار گیرند، [وضعشان‌] چگونه خواهد بود؟

قُلِ ٱللَّهُمَّ مَـٰلِكَ ٱلْمُلْكِ تُؤْتِى ٱلْمُلْكَ مَن تَشَآءُ وَتَنزِعُ ٱلْمُلْكَ مِمَّن تَشَآءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَآءُ ۖ بِيَدِكَ ٱلْخَيْرُ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۲۶﴾

بگو: بارخدایا، ای مالک فرمانروایی، هر که را بخواهی، فرمانروایی بخشی و از هر که بخواهی، بازستانی، و هر که را بخواهی، اقتدار بخشی و هر که را بخواهی، ذلیل می‌کنی(۱)؛ خوبیها همه به دست توست، که به راستی بر هر کار توانایی.

تُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَتُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ ۖ وَتُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ ٱلْمَيِّتَ مِنَ ٱلْحَىِّ ۖ وَتَرْزُقُ مَن تَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ﴿۲۷﴾

[با تغییر تدریجی فصول‌] شب را در روز می‌کشانی و روز را در شب و [موجود‌] زنده را از [ماده‌] بی‌جان پدید می‌آوری و [ماده‌] بی‌جان را از [موجود‌] زنده، [که تبادل دایمی مرگ و حیات به دست توست‌] و به هر که خواهی، بی‌دریغ روزی می‌بخشی.

لَّا يَتَّخِذِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ ٱللَّهِ فِى شَىْءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُوا۟ مِنْهُمْ تُقَىٰةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفْسَهُۥ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلْمَصِيرُ﴿۲۸﴾

افراد با ایمان نباید انکارورزان را به جای مؤمنان به دوستی انتخاب کنند(۱)؛ و هر که چنین کند، هیچ رابطه‌ای با خدا نخواهد داشت، مگر اینکه [بخواهید‌] به گونه‌ای از [شرّ آسیب‌] آنها پرهیز و مدارا کنید(۲)؛ خدا شما را از [نافرمانی‌] خود برحذر می‌دارد، که سرانجام در پیشگاه خداست.

قُلْ إِن تُخْفُوا۟ مَا فِى صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ ٱللَّهُ ۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۲۹﴾

بگو: اگر آنچه در سینه‌های شماست نهان دارید یا آشکار کنید، خدا بدان واقف است؛ و به هر چه در آسمانها و زمین است آگاهی دارد؛ و بر هر کاری تواناست.