ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ﴿۵۱﴾

آنگاه شما، ای گمراهان تکذیب کننده،

لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ﴿۵۲﴾

از درخت زقّوم خواهید خورد،

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ﴿۵۳﴾

و شکمها را از آن انباشته می‌کنید؛

فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ﴿۵۴﴾

آنگاه بر آن از آب داغ می‌آشامید؛

فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ﴿۵۵﴾

همچون شتران(۱) عطش‌زده.

هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ﴿۵۶﴾

این پذیرایی آنان است در روز جزا.

نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ﴿۵۷﴾

ماییم که شما را آفریده‌ایم، آیا باور ندارید؟

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ﴿۵۸﴾

آیا به آنچه [در رحم‌] می‌ریزید، توجّه کرده‌اید؟

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ﴿۵۹﴾

آیا شما آن را می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ﴿۶۰﴾

مرگ را در میان شما مقرّر داشته‌ایم و از [برنامه‌] ما گریزی نخواهید داشت؛

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَـٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ﴿۶۱﴾

که امثال شما را جایگزین [شما‌] کنیم و شما را به گونه‌ای که از آن بی‌خبرید، [در آفرینشی نو‌] پدید آوریم.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ﴿۶۲﴾

شما که از آفرینش نخستین به روشنی آگاه شده‌اید، پس چرا یادآور [آخرت‌] نمی‌شوید(۱)؟

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ﴿۶۳﴾

آیا به دانه‌هایی که می‌کارید، توجّه کرده‌اید؟

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ﴿۶۴﴾

آیا شما هستید که آن را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَـٰهُ حُطَـٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ﴿۶۵﴾

اگر می‌خواستیم، خاشاکش می‌کردیم، به گونه‌ای که شگفت‌زده شوید؛

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ﴿۶۶﴾

[و گویید‌] که ما غرامت‌زده‌ایم، بلکه همه چیز را از دست داده‌ایم.

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ﴿۶۷﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ﴿۶۸﴾

آیا به آبی که می‌آشامید، توجّه کرده‌اید؟

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ﴿۶۹﴾

آیا شما آن را از ابر فرو باریدید یا ما فرودآورنده‌ایم؟

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَـٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ﴿۷۰﴾

اگر می‌خواستیم، آن را شور و تلخ می‌گرداندیم، پس چرا سپاس نمی‌دارید؟

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ﴿۷۱﴾

آیا به آتشی که می‌افروزید، توجّه کرده‌اید(۱)؟

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ﴿۷۲﴾

شما درخت آن را پدید آورده‌اید یا ما پدیدآورنده‌ایم؟

نَحْنُ جَعَلْنَـٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَـٰعًا لِّلْمُقْوِينَ﴿۷۳﴾

همین درخت را وسیله یادآوری و برخورداری مسافران صحرا قرار داده‌ایم؛

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ﴿۷۴﴾

پس، ویژگی[های] ‌صاحب‌اختیار بزرگت را تقدیس کن.

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ﴿۷۵﴾

سوگند به جایگاههای ستارگان(۱)؛

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ﴿۷۶﴾

که اگر بدانید، سوگندِ بزرگی است؛