هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِى مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ﴿۳۸﴾

در این هنگام زکریا [که به کرامت مریم پی برد‌] ‌صاحب‌اختیارش را ندا داد [و‌] گفت: ‌صاحب‌اختیارا، از جانب خود فرزندی پاک [سرشت هم‌] به من ببخش؛ به راستی که شنوای درخواستی.

فَنَادَتْهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٌ يُصَلِّى فِى ٱلْمِحْرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًۢا بِكَلِمَةٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ﴿۳۹﴾

در حالی که [زکریا‌] در محراب به نماز ایستاده بود، فرشتگان ندایش دادند که: خدا تو را به [ولادت‌] یحیی بشارت می‌دهد(۱) که [عیسی(۲)‌] مخلوق [برگزیده‌] خدا(۳) را تصدیق می‌کند و بزرگوار و خویشتن دار است و پیامبری است از شایستگان.

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَـٰمٌ وَقَدْ بَلَغَنِىَ ٱلْكِبَرُ وَٱمْرَأَتِى عَاقِرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ﴿۴۰﴾

گفت: ‌صاحب‌اختیارا، چگونه فرزندی خواهم داشت، در حالی که سنین پیری‌ام فرا رسیده و همسرم نازاست؟ گفت: [مشیت خدا‌] چنین است و خدا آنچه بخواهد می‌کند.

قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةً ۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَـٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًا ۗ وَٱذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِبْكَـٰرِ﴿۴۱﴾

[زکریا‌] گفت: ‌صاحب‌اختیارا، نشانه‌ای برایم مقرّر دار؛ گفت: نشانه تو [این است که‌] تا سه روز قادر به تکلّم با مردم نخواهی بود، مگر به اشاره(۱)؛ و[لی‌] ‌صاحب‌اختیار خویش را فراوان یاد کن و شبانگاه و بامداد [او را‌] تقدیس کن.

وَإِذْ قَالَتِ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَـٰمَرْيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰكِ وَطَهَّرَكِ وَٱصْطَفَىٰكِ عَلَىٰ نِسَآءِ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۴۲﴾

[به یاد آر‌] آنگاه که فرشتگان گفتند: ای مریم، خدا تو را برگزید و پیراست و [با تولّد فرزندت عیسی‌] بر تمامی زنان جهان شاخص کرد(۱).

يَـٰمَرْيَمُ ٱقْنُتِى لِرَبِّكِ وَٱسْجُدِى وَٱرْكَعِى مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ﴿۴۳﴾

ای مریم، با خضوع فرمانبردار ‌صاحب‌اختیار خویش باش و با فروتنان هم آهنگ شو.

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۚ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَـٰمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ﴿۴۴﴾

این از اخبار غیب است که بر تو وحی می‌کنیم و آنگاه که [علمای مذهبی یهود‌] قرعه زدند تا کدامیک عهده دار سرپرستی مریم شوند و کارشان به مخاصمه کشید، در کنارشان حضور نداشتی(۱).

إِذْ قَالَتِ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَـٰمَرْيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ ٱسْمُهُ ٱلْمَسِيحُ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ﴿۴۵﴾

[به یاد آر‌] آنگاه که فرشتگان گفتند: ای مریم، خدا تو را به مخلوق [برگزیده‌] خود بشارت می‌دهد، نامش عیسی مسیح، فرزند مریم است(۱) که در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان(۲) [درگاه خدا‌] است.