وَيُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِى ٱلْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ﴿۴۶﴾

در گاهواره [به اعجاز(۱)‌] و در میانسالی(۲) [به وحی‌] با مردم سخن خواهد گفت و در زمره شایستگان است.

قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِى بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ ٱللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ﴿۴۷﴾

[مریم‌] گفت: ‌صاحب‌اختیارا، چگونه فرزندی خواهم داشت، در حالی که دست هیچ بشری به من نرسیده است؟! گفت: [مشیت خدا‌] چنین است، هر چه بخواهد می‌آفریند؛ چون امری را مقرّر دارد، کافی است به آن بگوید: باش و می‌شود.

وَيُعَلِّمُهُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ﴿۴۸﴾

و [نیز بشارت داد که‌] خدا به او کتاب و دانشِ توأم با بینش و تورات و انجیل آموزش می‌دهد؛

وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَنِّى قَدْ جِئْتُكُم بِـَٔايَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ أَنِّىٓ أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّينِ كَهَيْـَٔةِ ٱلطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًۢا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۖ وَأُبْرِئُ ٱلْأَكْمَهَ وَٱلْأَبْرَصَ وَأُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِى بُيُوتِكُمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴿۴۹﴾

و [او را‌] رسولی برای دودمان یعقوب [انتخاب کند، با این دعوی‌] که برای شما نشانه‌ای از جانب ‌صاحب‌اختیارتان آورده‌ام، از گِل برای شما مجسمه پرنده‌ای می‌سازم و در آن می‌دمم و به اذن خدا پرنده‌ای [جاندار‌] خواهد شد؛ و نابینای مادرزاد و بیمار مبتلا به لکه‌های پوستی را بهبود می‌بخشم و مردگان(۱) را به اذن خدا زنده می‌کنم؛ و از آنچه در خانه‌های خود می‌خوریدوذخیره می‌کنید، به شما خبر می‌دهم؛ به راستی در این [امور‌] نشانه‌ای است برای شما، اگر باور داشته باشید(۲).

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ ٱلتَّوْرَىٰةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ ٱلَّذِى حُرِّمَ عَلَيْكُمْ ۚ وَجِئْتُكُم بِـَٔايَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿۵۰﴾

و در حالی که تورات، کتاب پیش از خود را تصدیق می‌کنم، و [نیز آمده‌ام‌] تا پاره‌ای از آنچه بر شما حرام شده بود(۱)، حلال کنم و از جانب ‌صاحب‌اختیارتان نشانه‌ای برای شما آورده‌ام؛ پس در برابر خدا پروا کنید و مطیع من باشید.

إِنَّ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۗ هَـٰذَا صِرَٰطٌ مُّسْتَقِيمٌ﴿۵۱﴾

خدا ‌صاحب‌اختیار من و شماست، پس [تنها‌] او را بندگی کنید(۱)؛ راه راست همین است.

۞ فَلَمَّآ أَحَسَّ عِيسَىٰ مِنْهُمُ ٱلْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِىٓ إِلَى ٱللَّهِ ۖ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ ٱللَّهِ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَٱشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ﴿۵۲﴾

عیسی چون احساس ناباوری از آنها کرد، گفت: یاوران من در راه خدا(۱) چه کسانی‌اند؟ حواریون(۲) گفتند: ما یاوران [دین‌] خداییم(۳)؛ خدا را باور داریم و گواه باش که تسلیم [او‌] هستیم(۴).