رَبَّنَآ ءَامَنَّا بِمَآ أَنزَلْتَ وَٱتَّبَعْنَا ٱلرَّسُولَ فَٱكْتُبْنَا مَعَ ٱلشَّـٰهِدِينَ﴿۵۳﴾

‌صاحب‌اختیارا، به آنچه نازل کرده‌ای باور داریم و پیرو این رسول هستیم، پس ما را در زمره گواهان [پیام‌های خویش‌] به شمار آر(۱).

وَمَكَرُوا۟ وَمَكَرَ ٱللَّهُ ۖ وَٱللَّهُ خَيْرُ ٱلْمَـٰكِرِينَ﴿۵۴﴾

[یهودیان‌] دسیسه کردند(۱)، خدا هم [با‌] دسیسه [آنان مقابله‌] کرد(۲)، و خدا از همه دسیسه‌گران قویتر است(۳).

إِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَـٰعِيسَىٰٓ إِنِّى مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَىَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَجَاعِلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوكَ فَوْقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۖ ثُمَّ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ﴿۵۵﴾

[به یاد آر‌] زمانی که خدا گفت: ای عیسی، تو را برگرفته، به سوی خویش رفعت می‌دهم و از [اتهامهای ناروای‌] انکارورزان پیراسته گردانم و پیروان تو را تا روز رستاخیز، برفراز انکارورزان قرار می‌دهم(۱)؛ آنگاه بازگشت شما به پیشگاه من است و در موارد اختلافتان میان شما داوری خواهم کرد.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَأُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ﴿۵۶﴾

و انکارورزان را در دنیا و آخرت به سختی مجازات می‌کنم و آنان یاوری ندارند.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۵۷﴾

امّا پاداش مؤمنانِ نیک‌رفتار را [خدا‌] به طور کامل خواهد داد؛ و خدا ستمگران را دوست ندارد.

ذَٰلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ وَٱلذِّكْرِ ٱلْحَكِيمِ﴿۵۸﴾

این [سخنان‌] را که از آیات [الهی‌] و گفتار حکمت آمیز است، بر تو می‌خوانیم.

إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ ۖ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ﴿۵۹﴾

مَثَلِ [خلقت‌] عیسی در نظر خدا همچون مَثَلِ [خلقت‌] آدم است؛ از خاک آفریدش، آنگاه گفت: [چنین‌] باش و شد.

ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْمُمْتَرِينَ﴿۶۰﴾

[سخنِ‌] حق از جانب ‌صاحب‌اختیار توست، پس هرگز در زمره تردیدکنندگان مباش.

فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا۟ نَدْعُ أَبْنَآءَنَا وَأَبْنَآءَكُمْ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰذِبِينَ﴿۶۱﴾

بعد از آگاهی که [درباره مسیح‌] به تو رسیده، هر که در مورد او با تو محاجّه کند، بگو: بیایید تا ما و شما، خود و زنان و فرزندانمان را فرا خوانیم، آنگاه به زاری دعا کنیم و نفرین خدا را بر دروغ‌پردازان قرار دهیم(۱).