يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ لِمَ تَلْبِسُونَ ٱلْحَقَّ بِٱلْبَـٰطِلِ وَتَكْتُمُونَ ٱلْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۷۱﴾

ای اهل‌کتاب، چرا حق را به باطل مشتبه می‌کنید و آگاهانه حقیقت را پنهان می‌دارید؟

وَقَالَت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ ءَامِنُوا۟ بِٱلَّذِىٓ أُنزِلَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَجْهَ ٱلنَّهَارِ وَٱكْفُرُوٓا۟ ءَاخِرَهُۥ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ﴿۷۲﴾

گروهی از اهل‌کتاب [به یکدیگر می‌] گفتند: در آغاز روز، به کتابی که بر مؤمنان نازل شده است ابراز ایمان کنید و در پایان روز، انکار کنید [تا باور آنها سست شود‌]، بسا که [از دین‌] بازگردند.

وَلَا تُؤْمِنُوٓا۟ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ ٱلْهُدَىٰ هُدَى ٱللَّهِ أَن يُؤْتَىٰٓ أَحَدٌ مِّثْلَ مَآ أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَآجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْفَضْلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ﴿۷۳﴾

و تنها به پیروان دین خود اعتماد کنید [و باور نکنید‌] که کتاب آسمانی که به شما داده شده است، به دیگران [نیز‌] داده شود(۱)؛ یا در پیشگاه ‌صاحب‌اختیارتان [یارای‌] محاجّه با شما داشته باشند؛ بگو: بی‌تردید هدایتِ [راستین‌] هدایتِ خداست(۲) و برتری به دست اوست؛ به هر که خواهد [و شایسته ببیند‌]، ارزانی می‌دارد، که خدا فراخی‌بخش و داناست.

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ﴿۷۴﴾

هر که را بخواهد [و شایسته بداند‌]، به رحمت خویش اختصاص دهد(۱)، که خدا افزون‌بخشی بی‌حدّ دارد.

۞ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا۟ لَيْسَ عَلَيْنَا فِى ٱلْأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ﴿۷۵﴾

بعضی از اهل‌کتاب هستند که اگر کیسه‌ای از زر به امانت نزد آنها بسپاری، بازمی‌گردانند و کسانی [هم‌] هستند که اگر دیناری به آنها بسپاری، بازنخواهند داد، مگر اینکه منظماً بر [وصول‌] آن ایستادگی کنی؛ زیرا عقیده دارند که ما در برابر [بومیانِ‌] آموزش‌ندیده مسؤولیتی نداریم و آگاهانه بر خدا دروغ می‌بندند.

بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُتَّقِينَ﴿۷۶﴾

آری، هر که به پیمان خویش وفا کند و پرواداشته باشد، [مورد محبّت خداست؛ زیرا‌] خدا پرواپیشگان را دوست دارد.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَأَيْمَـٰنِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُو۟لَـٰٓئِكَ لَا خَلَـٰقَ لَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۷۷﴾

کسانی که پیمان خدا و سوگندهای خویش را به بهایی ناچیز می‌فروشند، در آخرت بی‌بهره هستند و خدا در روز رستاخیز نه سخنی با آنان خواهد گفت، نه توجّهی به آنان خواهد داشت و نه [از پلیدی گناه‌] پاکشان می‌سازد، و مجازاتی دردناک خواهند داشت.