بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا﴿۱۶﴾

ولی شما زندگی دنیا را ترجیح می‌دهید(۱)،

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ﴿۱۷﴾

در حالی که آخرت بهتر و پاینده‌تر است(۱).

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ﴿۱۸﴾

این [حقایق‌] در کتب [آسمانی‌] پیشین نیز هست(۱)؛

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ﴿۱۹﴾

کتب ابراهیم و موسی.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَـٰشِيَةِ﴿۱﴾

آیا داستان [حادثه‌] فراگیرِ(۱) [رستاخیز‌] به تو رسیده است؟

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ﴿۲﴾

چهره‌هایی در آن روز، ذلّت‌بارند؛

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ﴿۳﴾

[در این جهان، بی‌نتیجه‌] تلاش کرده‌اند و رنج برده‌اند(۱)؛

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً﴿۴﴾

[ناگزیر‌] در آتشی سوزان درآیند،

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍ﴿۵﴾

و از چشمه‌ای گرم نوشانیده شوند.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ﴿۶﴾

غذاشان منحصر به گیاه خاردار خشک است،

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍ﴿۷﴾

که نه فربه می‌کند و نه رفع گرسنگی.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ﴿۸﴾

چهره‌هایی در آن روز شاد و خندان است(۱)،

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ﴿۹﴾

و از تلاش [گذشته‌] خویش خشنود،

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ﴿۱۰﴾

در بهشتی برین [مستقرند‌]،

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةً﴿۱۱﴾

در آنجا سخن یاوه نخواهی شنید.

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ﴿۱۲﴾

در آن [بهشت‌] چشمه‌ای روان است؛

فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ﴿۱۳﴾

در [کنار‌] آن، تختهایی(۱) رفیع،

وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ﴿۱۴﴾

و جامهایی(۱) نهاده،

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ﴿۱۵﴾

و بالشهایی(۱) ردیف شده،

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ﴿۱۶﴾

و فرشهایی(۱) گسترده.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ﴿۱۷﴾

آیا به شتران(۱) توجّه نمی‌کنند که چگونه آفریده شده‌اند؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ﴿۱۸﴾

و آسمان [را نمی‌بینند‌] که چگونه افراشته شده است؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ﴿۱۹﴾

و کوهها را که چگونه مستقر شده‌اند؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ﴿۲۰﴾

و زمین که چگونه گسترده شده است؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ﴿۲۱﴾

پس [مردم را‌] تذکر ده؛ که تو فقط تذکردهنده‌ای.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ﴿۲۲﴾

سیطره بر آنان نداری(۱)،

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ﴿۲۳﴾

[تذکر تو سودمند است‌] مگر [برای‌] کسی که روی برتافت و انکار ورزید(۱)،

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ﴿۲۴﴾

پس خدا به مجازات بزرگتر آخرت گرفتارشان خواهد کرد(۱).

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ﴿۲۵﴾

البته بازگشتشان به سوی ماست،

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم﴿۲۶﴾

آنگاه حسابشان نیز بر [عهده‌] ماست.