إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَٱللَّهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ﴿۱۲۲﴾

[و به یاد آر‌] آنگاه را که دو گروه از شما در آستانه ضعف [و هراس‌] قرار گرفتند(۱)، در حالی که خدا کارساز آنان بود [و به آنان آرامش و قوت قلب بخشید‌]؛ پس مؤمنان باید تنها بر خدا توکّل کنند(۲).

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۱۲۳﴾

به راستی خدا شما را در [جنگ‌] بدر یاری کرد(۱)، در حالی که ضعیف بودید؛ پس در برابر خدا پروا کنید(۲)، بسا که [نعمتهای او را‌] سپاس دارید.

إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلَـٰثَةِ ءَالَـٰفٍ مِّنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ مُنزَلِينَ﴿۱۲۴﴾

[به یاد آر‌] آنگاه که به مؤمنان گفتی: آیا کافی نیست که ‌صاحب‌اختیارتان شما را با سه هزار فرشته فروفرستاده شده، یاری کند؟

بَلَىٰٓ ۚ إِن تَصْبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَـٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ ءَالَـٰفٍ مِّنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ﴿۱۲۵﴾

آری، اگر ایستادگی کنید و باپروا باشید و [دشمنان‌] با همین خشم که در آنان است بر شما هجوم آرند، ‌صاحب‌اختیارتان شما را با پنج هزار فرشته که فرستنده [بشارت و اطمینان بر قلبها و ثبات بر قدمهای مؤمنان‌] اند(۱) یاری خواهد کرد(۲).

وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦ ۗ وَمَا ٱلنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ﴿۱۲۶﴾

خدا این [فرود آمدن فرشتگان‌] را تنها برای بشارت به شما مقرّر داشت تا [ثابت قدم باشید‌] و قلبهای شما اطمینان یابد؛ و یاری و پیروزی جز از جانب خدای فرا دست و فرزانه نیست.

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُوا۟ خَآئِبِينَ﴿۱۲۷﴾

[خدا شما را نصرت داد‌] تا بخشی از [سپاه‌] انکارورزان را شکافته یا سرکوبشان کند، آنگاه بازنده بازگردند.

لَيْسَ لَكَ مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَـٰلِمُونَ﴿۱۲۸﴾

و[لی‌] کار به دست تو نیست، یا [به رحمت خویش‌] بر آنان بازمی‌گردد یا مجازاتشان کند؛ زیرا ستمگرند.

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۱۲۹﴾

هر چه [و هر که(۱)‌] در آسمانها و زمین است، متعلّق به خداست؛ هر که را بخواهد [و شایسته بداند‌] می‌بخشد(۲) و هر که را بخواهد [و سزاوار ببیند‌] مجازات خواهد کرد(۳)؛ و خدا آمرزگاری است مهربان.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَأْكُلُوا۟ ٱلرِّبَوٰٓا۟ أَضْعَـٰفًا مُّضَـٰعَفَةً ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴿۱۳۰﴾

ای ایمان‌آوردگان، ربا را که افزایش مکرر [و خودبه خودِ سرمایه‌] است، مخورید و در برابر خدا پروا کنید، بسا که رستگار شوید؛

وَٱتَّقُوا۟ ٱلنَّارَ ٱلَّتِىٓ أُعِدَّتْ لِلْكَـٰفِرِينَ﴿۱۳۱﴾

و از آتشی که برای انکارورزان آماده شده است، بپرهیزید؛

وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴿۱۳۲﴾

و از خدا و رسول اطاعت کنید، بسا که مورد رحمت قرار گیرید؛