۞ وَسَارِعُوٓا۟ إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ﴿۱۳۳﴾

و برای نیل به آمرزش ‌صاحب‌اختیار خویش و بهشتی که پهنه آن [همچون پهنه(۱)‌] همه آسمانها و زمین است [و‌] برای پرواپیشگان آماده شده است، بشتابید؛

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ فِى ٱلسَّرَّآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَٱلْكَـٰظِمِينَ ٱلْغَيْظَ وَٱلْعَافِينَ عَنِ ٱلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۱۳۴﴾

همانان که در آسایش و گزند انفاق می‌کنند و خشم [خویش‌] را فرومی‌نشانند و از [خطای‌] مردم درمی‌گذرند؛ [چنین مردمی نیکوکارند‌] و خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد؛

وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا۟ فَـٰحِشَةً أَوْ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ فَٱسْتَغْفَرُوا۟ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا۟ عَلَىٰ مَا فَعَلُوا۟ وَهُمْ يَعْلَمُونَ﴿۱۳۵﴾

و آنان که هر گاه مرتکب [کار‌] ناشایسته‌ای شوند یا بر خویش ستم روا دارند، خدای را به یاد آرند و برای گناهانشان از خدا آمرزش خواهند - و جز خدا چه کسی گناهان را می‌آمرزد؟ - و بر گناهی که مرتکب شده‌اند، دانسته پافشاری نورزند.

أُو۟لَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّـٰتٌ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ ٱلْعَـٰمِلِينَ﴿۱۳۶﴾

پاداش آنان آمرزشِ ‌صاحب‌اختیارشان و باغهایی از [بهشت‌] است که نهرها در دامن آن جاری است و جاودانه در آن به سر برند؛ و [به راستی‌] پاداش اهل عمل نیکوست.

قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ﴿۱۳۷﴾

قبل از شما سنّتهایی [بوده و‌] گذشته است؛ پس جهانگردی کنید و ببینید سرانجام تکذیب‌‌کنندگان چگونه بود(۱).

هَـٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ﴿۱۳۸﴾

این [آیات،‌] توضیحی است برای [عمومِ‌] مردم و هدایت و اندرزی است برای پرواپیشگان.

وَلَا تَهِنُوا۟ وَلَا تَحْزَنُوا۟ وَأَنتُمُ ٱلْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴿۱۳۹﴾

ضعف نشان ندهید و اندوهگین مباشید که اگر ایمان داشته باشید، شما برترید(۱).

إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ ٱلْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُۥ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ ٱلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَآءَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۱۴۰﴾

اگر [در جنگ احد‌] به شما گزندی رسید، به گروه [مقابل نیز در جنگ بدر‌] همان‌گونه گزند رسید؛ و این روزها[ی ناکامی و پیروزی‌] را میان مردم می‌گردانیم تا [درس بگیرند‌] و خدا مؤمنان [واقعی‌] را بشناسد و افرادی از شما را الگو و اسوه قرار دهد؛ و خدا ستمگران را دوست نمی‌دارد؛