فَٱنقَلَبُوا۟ بِنِعْمَةٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوٓءٌ وَٱتَّبَعُوا۟ رِضْوَٰنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ﴿۱۷۴﴾

آنگاه به نعمت و افزون‌بخشی خدا [از میدان نبرد‌] بازگشتند، بی‌آنکه گزندی به آنها برسد، آنان خشنودی خدا را پیروی کردند(۱)؛ و خدا افزون‌بخشی بی‌حدّ دارد.

إِنَّمَا ذَٰلِكُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَآءَهُۥ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴿۱۷۵﴾

آن(۱) شیطان است که [شما را‌] از دوستان خود می‌ترساند(۲)، اگر ایمان دارید از آنان مترسید [و فقط‌] از [نافرمانی‌] من بترسید(۳).

وَلَا يَحْزُنكَ ٱلَّذِينَ يُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْكُفْرِ ۚ إِنَّهُمْ لَن يَضُرُّوا۟ ٱللَّهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴿۱۷۶﴾

کسانی که به راه کفر و انکار می‌شتابند، تو را اندوهگین نکنند؛ زیرا آنها هرگز زیانی به خدا نخواهند رساند؛ خدا می‌خواهد برای آنان در آخرت نصیبی قرار ندهد(۱) [که به حال خود رهایشان کرده است‌]؛ و مجازاتی بزرگ خواهند داشت.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلْكُفْرَ بِٱلْإِيمَـٰنِ لَن يَضُرُّوا۟ ٱللَّهَ شَيْـًٔا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۱۷۷﴾

مسلّماً کسانی که انکار را به [بهای‌] ایمان خریده‌اند، هرگز زیانی به خدا نخواهند رساند و مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ ۚ إِنَّمَا نُمْلِى لَهُمْ لِيَزْدَادُوٓا۟ إِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ﴿۱۷۸﴾

انکارورزان هرگز مپندارند مهلتی که به آنان می‌دهیم به سودشان است؛ به آنان مهلت [و میدان‌] می‌دهیم در نتیجه بر بار گناه خود می‌افزایند؛ و مجازاتی ذلّت‌بار [در انتظار‌] دارند(۱).

مَّا كَانَ ٱللَّهُ لِيَذَرَ ٱلْمُؤْمِنِينَ عَلَىٰ مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىٰ يَمِيزَ ٱلْخَبِيثَ مِنَ ٱلطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى ٱلْغَيْبِ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَجْتَبِى مِن رُّسُلِهِۦ مَن يَشَآءُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ ۚ وَإِن تُؤْمِنُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ﴿۱۷۹﴾

خدا بر آن نیست که مؤمنان را در وضع فعلی [اجتماع‌] شما رها کند، [بلکه صحنه‌های آزمایش پیش می‌آورد‌] تا آنکه پلید را از پاک متمایز کند(۱)؛ و بر آن نیست که شما را از غیب آگاه کند [که بدون آزمایش، یکدیگر را بشناسید‌]، ولیکن خدا از رسولانش هر که را خواهد، برمی‌گزیند، پس به خدا و رسولانش ایمان آورید؛ اگر ایمان آورید و باپروا باشید، پاداشی بزرگ خواهید داشت.

وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا۟ بِهِۦ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَٰثُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ﴿۱۸۰﴾

کسانی که بر آنچه خدا از افزون‌بخشی خود به آنها عطا کرده است، بُخل می‌ورزند، هرگز مپندارند که [بُخلشان‌] به نفع آنان است، بلکه [موجب‌] شرشان می‌باشد؛ در روز رستاخیز آنچه درباره آن بُخل ورزیدند، طوق گردنشان خواهد شد؛ و میراث آسمانها و زمین متعلّق به خداست؛ و خدا به آنچه می‌کنید آگاه است.